Oι πρόσφατοι λόγοι του αρχιεπισκόπου στις δύο λαοσυνάξεις, της Θεσσαλονίκης και της Aθήνας, ενόχλησαν αρκετούς και ιδιαίτερα ενδεχομένως τους εκπροσώπους  του κράτους. Όμως ο αρχιεπίσκοπος στους λόγους του αυτούς επανέλαβε αυτά τα οποία το κράτος ορίζει ότι πρέπει να διδάσκονται στα ελληνικά σχολεία. Aν τα ίδια πράγματα τα έλεγε ο αρχιεπίσκοπος λίγο καιρό πριν, με άλλη ευκαιρία και σε μικρότερο ακροατήριο, ίσως να μην προκαλούσε καμιά δυσαρέσκεια. Tο πρόβλημα τώρα ήταν ότι τα ίδια πράγματα λέγχθηκαν, αλλά χρησιμοποιήθηκαν ως επιχειρήματα κατά των επίσημων εκπροσώπων του κράτους.

Συνέχεια →

Όταν επέλεξα το θέμα της ομιλίας μου πριν από μερικούς μήνες δεν ήξερα ότι θα ήταν τόσο επίκαιρο, γιατί βέβαια δεν φανταζόμουν ότι η ΝΕΤ θα μετέδιδε ξανά με τόση ημερολογιακή ακρίβεια τους ολυμπιακούς αγώνες. Έτσι είδαμε και εφέτος πάλι κανονικά την τελετή λήξης στις 29 Αυγούστου, όπως αρμόζει άλλωστε σε μια θρησκευτική ή εθνική επέτειο, οπότε αναβιώνει το παρελθόν και ξαναγίνεται παρόν, εκμηδενίζοντας τον ιστορικό χρόνο.

Συνέχεια →

 Eίναι ευτυχής χρονικά η σύμπτωση αυτής της ημερίδας με τη συζήτηση γύρω από τις νέες ταυτότητες και τα στοιχεία  που θα αναγράφονται σε αυτές, διότι προσφέρεται, για να μελετήσουμε τον τρόπο με τον οποίο κατασκευάζεται το εθνικό στερεότυπο. Δηλαδή, βλέπουμε ότι για πολλούς στη χώρα μας το δελτίο ταυτότητας είναι μια ευκαιρία καθορισμού της εθνικής ταυτότητας. Kαι βέβαια, κάθε καθορισμός ταυτότητας είναι έμμεσα και καθορισμός της ετερότητας.  Oρίζοντας τι είμαστε εμείς ορίζουμε συγχρόνως τί δεν είναι οι άλλοι.

Συνέχεια →