Το μέλλον των ιδιωτικών εκπαιδευτικών περνάει μέσα από τους ισχυρούς συλλόγους και την ΟΙΕΛΕ

Ζούμε σε μια εποχή που όλα γίνονται χειρότερα και οι προοπτικές για βελτίωση συνεχώς μειώνονται. Παρά τις ευνοϊκές νομοθετικές ρυθμίσεις που προώθησε η ΟΙΕΛΕ οι ‘προνομιούχοι’ ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί δεν εξαιρούνται από τις γενικότερες οικονομικές, εργασιακές και κοινωνικές συνθήκες, που οδηγούνται σε εξαθλίωση.

Μέσα στο γενικότερο κλίμα αβεβαιότητας και ανασφάλειας οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί είναι πολύ πιο ευάλωτοι από τους εκπαιδευτικούς του δημοσίου και γίνονται θύματα εργοδοτικής ασυδοσίας και ευτελιστικών πρακτικών και μεθόδων με εμπλεκομένους συχνά διευθυντές/τριες και υποδιευθυντές/τριες, που για να διατηρήσουν τη θέση τους χάνουν την αξιοπρέπειά τους και λειτουργούν ως δραγάτες της ιδιοκτησίας.

Συνέχεια

Το κάψιμο της σημαίας

simaia-thumb-medium__article__articleΤα προβλήματα από τη χρήση και την κατάχρηση της σημαίας είναι πάρα πολλά και για αυτό πρέπει να περιορισθεί η λειτουργία της καταρχήν.

Η σημαία δεν μπορεί να αποτελεί σύμβολο το έθνους, αλλά του κράτους. Το έθνος, μια μεταφυσική και ιδεολογικά παρωχημένη φαντασίωση του ρομαντισμού, δεν μπορεί ως έννοια να αποτελεί σοβαρή ιδεολογική παράμετρο στην εποχή μας. Ως σύμβολο του κράτους θα έχει λειτουργική και πολύ περιορισμένη χρήση. Έχει λειτουργική αξία σε πρεσβεία του εξωτερικού, αλλά όχι στον πάγκο με τον παστό μπακαλιάρο και τα σκόρδα. Δεν έχει καμιά λειτουργική αξία στα χέρια μαθητών και μαθητριών, πάρα μόνο δημιουργεί προβλήματα διακρίσεων με εθνικιστικά και αξιολογικά κριτήρια.

Συνέχεια

Το χρονικό μιας ‘άκυρης απόλυσης, ως ουδέποτε γενομένης’ από τη Σχολή ΜΩΡΑΪΤΗ

Στις 5 Μαρτίου του 2015 επέστρεψα θριαμβικά στη Σχολή ΜΩΡΑΪΤΗ μετά από αναγκαστική απουσία δυόμιση μηνών. Στο θέατρο με υποδέχτηκαν όρθιοι όλοι οι εκπαιδευτικοί του Σχολείου, μαθητές και μαθήτριες, γραμματείς και άλλοι υπάλληλοι, που ένιωσαν ότι ο αγώνας τους δικαιώθηκε. Τα χειροκροτήματα διάρκεσαν πολλή  ώρα, έως ότου αρχίσω να τους μιλάω για τις κοινές αξίες, που μας ενώνουν και για τις οποίες πρέπει να αγωνιζόμαστε  χωρίς παραίτηση και χωρίς διακοπή.

Συνέχεια

Τι προκάλεσε την ‘απόλυση’

Από τη στιγμή που ανέλαβα τη διεύθυνση του γυμνασίου δεν είχα ψευδαισθήσεις για τις προσδοκίες της ιδιοκτησίας και συγχρόνως ήξερα πως δεν έπρεπε να επιτρέψω στον εαυτό μου να μεταβληθεί σε διευθυντικό στέλεχος ανώνυμης εταιρίας. Ήμουν και έπρεπε να παραμείνω εκπαιδευτικός και να φροντίσω να βελτιωθεί το εκπαιδευτικό έργο με μοναδικούς γνώμονες το παιδαγωγικό συμφέρον των παιδιών και την προάσπιση του ρόλου των εκπαιδευτικών. Δεν είχα διλήμματα, γιατί ήξερα τι έπρεπε να γίνει από τότε που ήμουν καθηγητής, χωρίς καμιά διοικητική θέση. Για να γίνει το εκπαιδευτικό έργο καλύτερο, έπρεπε να αναβαθμισθεί ο ρόλος των εκπαιδευτικών. Όταν οι εκπαιδευτικοί αισθάνονται πως ο λόγος τους δεν μετράει σε τίποτε, πως δεν συμμετέχουν στις αποφάσεις, που λαμβάνονται πρόχειρα και χωρίς παιδαγωγικά κριτήρια, πως όλα γίνονται ερήμην τους, πως δεν επιβραβεύονται η προσφορά και η σκληρή εργασία, αλλά οι δημόσιες σχέσεις, τότε το εκπαιδευτικό και το παιδαγωγικό έργο δεν πάνε καλά. Δεν μπορούν  να πάνε καλά, γιατί σταδιακά μειώνονται το κέφι για προσφορά, η διάθεση για ενημέρωση και καλύτερη κατάρτιση, η πρωτοβουλία για ανανέωση. Οι εκπαιδευτικοί καταλήγουν να είναι διεκπεραιωτές μιας αποσκελετωμένης ύλης.  Ήξερα επομένως πως έπρεπε να αναβαθμισθεί ο ρόλος τους, παράλληλα με πιέσεις για οικονομική ικανοποίηση. Και μπορεί για τα οικονομικά άλλοι να είχαν τον τελευταίο λόγο, αλλά για την ηθική αναβάθμισή τους και την αύξηση του κύρους τους ήμουν αποκλειστικά υπεύθυνος και αρμόδιος, παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια.

Συνέχεια

Το έργο μου στη Σχολή ΜΩΡΑΪΤΗ

  • Προτεραιότητά μου ήταν να αποκτήσει ο σύλλογος διδασκόντων τον ουσιαστικό ρόλο, που του αποδίδει η νομοθεσία και τον καθιστά το κυρίαρχο διοικητικό όργανο. Οι αποφάσεις του είναι δεσμευτικές και για την ιδιοκτησία και τη διεύθυνση και είναι ο βασικός ρυθμιστής της λειτουργίας του σχολείου. Οι προκατασκευασμένες αποφάσεις και η υφαρπαγή της επικυρωτικής υπογραφής των μελών του συλλόγου σταμάτησε. Οι εκπαιδευτικού χαρακτήρα αποφάσεις και οι αποφάσεις που επηρεάζουν άμεσα ή έμμεσα το εκπαιδευτικό έργο πρέπει να λαμβάνονται από τους μόνους αρμόδιους, τους εκπαιδευτικούς. Συνέχεια