Παραλείπω τα ονόματα και οτιδήποτε τα ταυτοποιεί
Αγαπητέ κ. Θαλάσση,
Καλησπέρα.
Είμαι ο , της περσινής Κοινότητας του Γυμνασίου.
Σας γράφω αυτό το email, προκειμένου να σας αποχαιρετήσω, καθώς ενημερώθηκα πρόσφατα για τη συνταξιοδότησή σας. Το γεγονός ότι δεν είχα πληροφορηθεί νωρίτερα για αυτήν (εννοώντας πριν τα Χριστούγεννα) με θλίβει όσο δεν φαντάζεστε, καθώς θα προτιμούσα να σας έδινα τις ευχές μου για καλή συνέχεια προσωπικά, και όχι μέσω γραπτού μηνύματος.
Από την πρώτη μέρα που σας είδα -την πρώτη Πρωινή Συγκέντρωση στην οποία παρευρέθηκα πριν από τόσα χρόνια- μου είχατε κάνει τεράστια, εξαιρετική εντύπωση. Ο λόγος σας, συνδυάζοντας πάντα σοβαρό και ταυτόχρονα απλό ύφος, σε συνδυασμό με χιούμορ, είναι ένα από τα πράγματα που θα μείνουν για πάντα μαζί μου από το Γυμνάσιο. Τα ποιήματα, οι ιστορίες, τα νέα για τα οποία μας πληροφορούσατε- δεν θα λησμονήσω τίποτα από αυτά. Το Σχολείο αποχαιρέτησε όχι μόνο έναν πρωτοπόρο και άριστο καθηγητή, αλλά και έναν καταπληκτικό άνθρωπο.
Έφριξαν τα ΜΜΕ με τον αλβανικό αετό που σχημάτισαν με τα χέρια τους νεοσύλλεκτοι στρατιώτες. Άλλη μια ‘εθνική προδοσία’ που τιμωρήθηκε με τις ανώτατες ποινές, που μπορούν να επιβάλουν ο αρχηγός στρατού και ο υπουργός άμυνας, ώστε να μπορεί να καμαρώνει άνετα η αμφιδέξια κυβέρνηση.
Γιώργος Θαλάσσης 